Oppbrudd

Eg har gjort mången fortvilte og fånyttes forsøk på å bli ein så god bloggar som eg va i fjor. Samtidigt har eg kjent noe som har holdt igjen. Noe ubestemmeligt og ubeskriveligt som eg ikkje har klart å få tak på. Denna helgå har alt blitt så klart for meg. Det e vel allment kjent at eg e ein utroligt hipp og kul fyr som alltid e oppdatert på det som e in, nytt og trendy. Det e så utroligt innlysande når eg ser det: eg har blitt ein dårlige bloggar fordi blogging e så utroligt 2006! Mitt kule hjerta klare rett og slett ikkje å ha sin lyst i noe som e så utdatert.

Løsningen e enkel og åpenbar: eg slutte å blogge og blir heller ein del av facebook. Åååå, så deiligt å komma te den erkjennelsen. Sannheten har sannelig gjort meg fri!

Ny look - ny giv?

Eg e ein dårligare bloggar og har vært det lenge. Eller med et mær positivt syn på selvet - eg e ein strålande bloggar, men får det ikkje ut lenger. Nå har eg ihvertfall gitt meg sjøl ein ny look. Kanskje gir det meg ein ny bloggeglød? Tror ikkje det. Men kanskje...

Konsept for framtidå?

Et skilt me såg i byen Darjeeling i India. Virke som et paradoks for meg, men kanskje ikkje i ein kultur der arrangerte ekteskap e vanligt?

Rare ting

Eg boikotta jo den tikkegreiå som gjekk. Likavel skade det ikkje å skriva noen rare ting om seg sjøl..

(Æsj, korfor kan eg plutseligt ikkje bruka punktmarkering på innleggå mine lenger?)

1. Eg e grunnleggande lat. Har ikkje levd sånn te nå, men kjenne meg veldig tiltrekt av tv og sofaliv, og utsette kjedelige plikter lengst muligt.

2. Eg slite med kommareglene. Sko det verr komma itte "sofaliv" i forrige setning?

3. I mine tidlige fotballår kom eg ein del gonger for seint te kamp fordi eg måtte på pianoøvelse fysst. (Vett egentligt ikkje om det va ein rar ting om meg eller om mor mi som tvang gjennom den prioriteringen(sorry, mamma, du e så godt som perfekt)).

4. Når eg snakke med folk som ikkje kjenne meg veldigt godt så syns eg det e kanongøy å dikta opp historier om meg sjøl. Det kan gå galt. Som når eg fortalte te ei at eg hadde gått på ballett heilt te eg va 8 år og pappa tvang meg øve i fotballen. Denna historiå blei fortalt videre te flære før eg fekk anledning te å avsløra na som løgn.

5. Eg seie aldri noe før eg har tenkt skikkeligt igjennom om det e verdt å sei.

6. Eg e 27 år og har aldri hatt bil. Kanskje ikkje så rart, men syns det va litt lite med 5 punkter.

Detta e forresten mitt bloggeinnlegg nr hundre. Den fysste og siste som kommentere ska dermed få ei appelsin i premie.

Minirapport

Siden sist har eg spilt cricket, laert de grunnleggande cricketreglene(Endelig forstaar eg greia) og i dag har eg sett verdens nest hoegaste fjell, K2, i soloppgang. Ikkje aa forakta. Vil du se noen bilder, saa gaa paa www.indiatur.blogspot.com

Ellers saa maa eg bare sei at eg boikotte den tikkegreiaa. Temmelig daarlig gjort at 3 stk tikke meg naar eg e i India og knapt har tid aa blogga. Ta sjoelkritikk!

Te slutt kan eg sei at eg komme him paa onsdag, glede meg, og ser i mellomtidaa at ting e som di ska verr hima. Juba, snart tippeligastart!

Indiarapport - del2

Siden sist har turen hovedsakligt vaert delt i to. Fysst hadde me 4 netter i ein landsby kalt Chinchula. Detta va ein teplantasje som delvis va lagt ner, derfor sleit innbyggarane ganske mye okonomisk sett. Pga nerleggingen va og stroemmen kutta. saa det blei noen karakterbyggande dagar uten elektrisitet og innlagt vatn... Me bodde hos pastorfamilien, og det va ein stor opplevelse. Fantastiske mennesker med ein flekk med grasplen der det virka som alle i landsbyen kjente seg velkomne - hindu eller kristen. Maangen har blitt kristne der di siste aaraa, og Pastor Lucas kunne fortella at det har foert te at kriminaliteten, gamblingen og alkoholismen har gaatt merkbart ner. Good aa hoerra naar ein ellers hoerre saa maangen negative historier om misjon.

Dessa dagane gjekk med te aa ha gate- og skolemoeter rundtomkring, der me sang, dansa(ikkje eg), dramatiserte(ikkje eg), fortalte om ka Jesus betyr for oss og lekte med nydelige ungar. I tillegg kom me nesten inn i Bhutan, hadde ein mislykka safari der me sannsynligvis saag et kvitt neshorn, og saa hadde eg ei preik paa gudstjenesten med tolk. Artigt!


I dag kom me tebake fra ein tonetters tur te fjellandsbyen Pokhriabong i Himalaya. Fantastisk omraade naturmessig og herlige mennesker. Her sleit me litt med ein tolk som ikkje va heilt stoe i engelsk, saa me lurte av og te paa ka som egentligt blei budskapet naar me hadde moeter. Det trista med denna landsbyen va at det virka som ein heil del unge mennesker gjekk med knuste droemmar. Daarlig oekonomi laaste di fast te hjemstedet uten mulighet for utdannelse. Saa gjekk dagane med te aa proeva aa overleva og ellers se paa tv. I det heila tatt blir eg stadigt minna paa kor utroligt heldige eg e som e foedt i Norge og har allverdens muligheter. Det e blodigt urettferdigt, og eg haape eg klare aa bruka vinnarloddet mitt te noe maer enn aa bare tilfredstilla egne behov.

Se paa den, der fekk daakke litt eksistensielle betraktningar paa kjoepet. Dagens moral blir daa:


Syns du du har et ille liv, reis te India - faa perspektiv

Indiarapport 1 - happy holi!!!

Naa har me vaert i India ei halv uka - det foles mye lenger... Me kom te Delhi natt te onsdag, maatte venta te morgenen foer me blei henta, og kom troette og sultne inn te ein eksplosjon av ein by. "Hotellet" ligge mitt i et veldig skittent, nedslitt, kufylt, rartluktande omraade som kryr av boder, overivrige gateselgarar og diverse kjoretoy som tute i ett sett for aa komma fram. Mye aa fordoeya, altsaa...

Itte innledande tankar om koss noen kunne bo her frivillig, har byen vokst te aa bli sjarmerande, morsom og utroligt kul. I gaar gjekk eg f.eks gjennom ein folkemengde og blei uten forvarsel boksa i magen av ein som gjekk forbi! Blei sinna fysst, men saa begynte eg a le. How bisarr!!

I dag har det vaert colourfestival her. Folk gaar rundt og kaste maling paa kvarandre og rope "happy holi!" Fantastisk! Eg blei baade roed og gul...

Ellers har det vaert ein rolig innledning paa turen uten noe menighets-/misjons-opplegg. Den biten starte i maara, naar me sette oss paa toget i retning nordoest-India. Her ska me ver med paa moeter, skolebesoek, praktisk arbeid og diverse. Blir spennande aa se koss kristne leve der, ka Gud finne paa, og aa komma tettare inn paa indere enn det me gjoer her i Delhi. La meg og nevna at detta e i Himalaya, saa eg tenke det blir mye fint aa kvila augene paa..! (Natur, altsaa)

Naa stenge internett sjappaa, satse paa flaere oppdateringar ittekvart.


Namaste!